Karetka i karawan
Było ich czworo, na dwóch motorach. Zderzenie czołowe. Akurat przejeżdżał misjonarz, ks. Grzegorz, zabrał ich do Doumé do szpitala. Był tylko pielęgniarz. Nie było lekarza (jak zwykle). Trzeba ich szybko ewakuować do Bertoua, 50km. Zabieramy ich, najciężej rannego do kabiny, pozostałą trójkę na "pakę". Pokonaliśmy tę trasę w 2 godz. Na każdym dołku słyszeliśmy jęki i krzyki. Po przyjechaniu na miejsce okazało się, że ten najciężej ranny już nie żył. Pozostawiliśmy trójkę w szpitalu (złamania otwarte, duże rany) i wróciliśmy do wioski ze zmarłym Benjaminem i jego żoną. Miał on ok. 30 lat, zostawił trójkę małych dzieci.. Piszę te słowa parę minut po powrocie do domu..

Karetka i karawan
Szczęść Boże. Czytałam dziś tę wiadomość kilkakrotnie i nawet próbowałam coś napisać, ale wycofywałam się. Jednak kilka myśli nie dawało mi spokoju: - czy to było "motorowe szaleństwo" tak często widziene na naszych drogach? - "nie było lekarza (jak zwykle)" - brak lekarzy, czy odpowiedzialności? - brak samochodu do transportu rannych. - co dalej z rodziną zmarłego? W artykule "Powracam" napisał Ksiądz: <>, ale Dom Kobiet, A w stolicy i ta ostatnia - to chyba nie to miał Ksiądz na myśli. Serdecznie pozdrawiam i z całego serca życzę, aby jednak mógł Ksiądz pisać radośniej.