Tak poznałem Fanny...
W wigilię po raz kolejny zgromadziliśmy "nasze skarby", czyli najbiedniejszych starszych ludzi, aby dać im chwilę radości. W pewnej chwili wśród obecnych dostrzegłem młodą kobietę z dzieckiem. Z daleka wydawało mi się, dziecko ma kilka lat. Dopiero z bliska okazało się, że jest to 12-letnia niepełnosprawna, karzełkowata dziewczynka z kilkoma schorzeniami. Nie znałem jej wcześniej. Zapytałem skąd są. Mama podała nazwę wioski, która znajduje się w sąsiedniej parafii. Otóż ich proboszcz zaprosił ich na święta do parafii, ale ponieważ parafia istnieje od niedawna, najprawdopodobniej przez pomyłkę trafiły do nas. Właściwie nie spotyka się tu tak chorych dzieci. Niektórzy mówią, że są pozostawiane przez rodziców i... Z podziwem patrzyłem na tę młodą matkę. Ojciec porzucił ich, kiedy zobaczył chore dziecko. Ona zaś zajmuje się dzieckiem sama. Kiedy idzie na pole, przywiązuje Fanny do pleców chustą, jak to się robi z niemowlętami... Przez całe spotkanie nie usłyszałem ani jednego słowa wystraszonego dziecka. Prawdopodobnie rzadko kiedy widuje ludzi. Nie chodzi do szkoły. Jedyne słowo "merci" okraszone pięknym uśmiechem usłyszałem, kiedy Fanny zobaczyła w moich rękach lalkę, która przybyła z paczce z Polski... Wesołych Świąt!

Ja jestem adopcyjna "mamą" takiego niepełnosprawnego dziecka, któremu udało się przeżyć a jego Mama troskliwie sie nim opiekuje.... niestety trudne warunki zmuszają rodziców do pozostawiania swoich kalekich dzieci na pewną śmierć ... otaczajmy ich opieką i pamiętajmy w modlitwie

witam ,jestem bardzo blisko z kultura camerunu , moja bratowa pochodzi wlasnie stamtad , wiele mi opowiadala o tym kraju ,niedlugo sie tam wybieram , po powrocie napewno opisze wrazenia z ppobytu ,pozdrawiam cieplo

HYdVISTfXkGWPGGDA
5tP5gD Kudos! What a neat way of tihnking about it.

PchywScSThpfQXC
You're the graetest! JMHO