Kaplica św. Józefa
Zgodnie z obietnicą sprzed kilku dni... Oto mini-fotoreportaż z poświęcenia kaplicy św. Józefa w Seguelendom. Jej budowniczym, szczególnie w ostatniej fazie, był również ks. Marcin, który takim właśnie akcentem kończy swoją misję w Kamerunie. To trzecia kaplica, wybudowana dzięki jego zaangażowaniu, poświęcona w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Niech Pan prowadzi go na nowych drogach swojego życia.

Kaplica św. Antoniego
Kilka miesięcy temu z dumą pisaliśmy o nowej kaplicy w Bent. Dziś, w Niedzielę Palmową kolejna wioska świętuje. Ks. Marcin Andrzejewski ze swoją ekipą w ciągu kilku miesięcy wybudował kaplicę w Boumpial, a za 8 dni.... Zapraszamy znów na stronę. A oto kilka obrazków z dzisiejszego dnia:

A w wiaderku...

Lalka
Czym bawią się dzieci w Kamerunie ? Tym co fantazja im podpowie. Widzicie dziewczynkę z lalką na zdjęciu ? Ujęcie nie jest najlepsze, ale... Proponuję konkurs: z czego zrobiona jest lalka, którą trzyma w ręku? Proszę wpisywać odpowiedzi w komentarzach.

Życie
Kiedy była małym dzieckiem, kolega wybił jej kijem oko. Niechcący. W szkole było jej trudno. Niezbyt dobrze widziała, to co było napisane na tablicy... nie szło jej. Kiedyś zainteresował się z nią chłopak. Na krótko. Po jakimś czasie urodziła dziecko. Wreszcie była Kimś (do kobiety, nawet dorosłej, która nie urodziła dziecka, często żartobliwie-kpiąco mówi się dziewczynko. Ona już nie była dziewczynką.) Przedwczoraj pochowano jej dziecko, które nie skończyło roku. Choroba trwała 3 dni.

Sardynki
Czym można wywołać uśmiech na twarzy dziecka? Pytaniem: A może jesteś głodny/a? Chcesz chleb z sardynkami?* Głodny czy niegłodny.. nie zdarzyło mi się, żeby ktokolwiek kiedykolwiek powiedział nie, dziękuję. Dzisiaj też nie usłyszałem odmowy. Powróciłem za jakiś czas sądząc, że znajdę pustą puszkę. A tymczasem... puszka była zamknięta. O co chodzi? Zjem w domu. Podzielę się z moją młodszą siostrą *sardynki-mała konserwa rybna

Kilka tygodni, kilka dni, kilka godzin...
Wprawdzie piszę te słowa na kilka godzin przed końcem starego roku, ale ja nie o tym... Właśnie wróciłem z pogrzebu. Kolejnej młodej osoby. Pielęgniarki, oddanej całym sercem swojej pracy. Zachorowała kilka tygodni temu. Mimo tego funkcjonowała w miarę normalnie. Wiele osób nie wiedziało nawet, że jest w ogóle chora. W ciągu kilku godzin stan zdrowia się pogorszył i... Żyjemy dziś z poczuciem ogromnej straty. Kolejne dzieci-sieroty. Może to nie jest >medialna< wiadomość. Wszyscy piszą o śmierci. Ale nie mogę nie pozostawić choćby śladu pamięci o >mamie Cate<, jak ją wszyscy nazywali. Zbyt wiele znaczyła ona dla nas wszystkich. I tak trudno pogodzić się z faktem, że najczęściej grzebie się ludzi młodych, młodszych nawet od siebie.. i że wiele chorób można by leczyć, gdybyśmy żyli w >normalnych< warunkach.