Noworocznie
Szczęść Boże. Rzeczywiście, Panu Jezusowi może być smutno, ale … myślę i mam nadzieję, że radosne i serdeczne przyjęcie, szczególnie przez dzieci wynagradza Mu tą samotność i nie pozwala bardzo się smucić. Natomiast przedstawiona przez Księdza sytuacja – jako symboliczna – budzi smutek, ale też chęć spowodowania zmiany na lepsze w odniesieniu i do dzieci, i do szopki. Myślę, że z szopką będzie trochę łatwiej, tylko „musi” Ksiądz podpowiedzieć, jak to zrobić. Pierwsza myśl: iść do sklepu diecezjalnego i kupić komplet figurek (niezbyt dużych), a druga – i co z nimi zrobić. Jako największa marzycielka i najbardziej niepoprawna optymistka „widzę” już u Was piękną szopkę na przyszłe Boże Narodzenie. Ksiądz na pewno coś wymyśli. Może znajdą się chętni „dorzucić się” do pomysłu i zbierze się pieniądze na zakup typowych figurek do kościelnych szopek. A w przyszłości znajdzie się wiele „złotych rączek” i my będziemy podziwiać afrykańskie figurki w polskich domowych szopkach. A później, później, …… ??? Serdecznie pozdrawiam.